Soms gaat het niet zoals je had gehoopt. Voor ANIOS Robin begon haar re-integratie, na een periode van medisch fysieke problemen, met frustratie en veel zelfkritiek. Inmiddels kijkt ze er anders naar. Ze voelt zich krachtiger en, het belangrijkste, ze gaat weer met plezier aan het werk. Haar verhaal laat heel mooi zien dat ook als het even tegenzit, je weer vooruit kunt.

“Ik had juist níet het gevoel dat ik te druk was geweest. Waarom ging het dan toch niet? Die vraag bleef maar rondspoken.” – Robin van der Zijden, ANIOS

Veel zorgverleners die terugkeren na ziekte herkennen die verwarring. Waarom lukt het nog niet, terwijl je het zo graag wilt? Hoe ga je ooit weer terug naar je oude niveau? Robin herkende dit maar al te goed. In het begin verzette ze zich hiertegen. Tegen haar eigen tempo en het idee dat ze eerst écht moest stilstaan voordat ze verder kon. De omslag kwam pas toen mensen in haar omgeving bleven herhalen dat het niet gek was dat het niet meteen ging. “Het hielp enorm dat Priscilla, mijn manager bij TalentCare, steeds bleef zeggen: het is logisch dat je je zo voelt.” Die mildheid naar zichzelf en de acceptatie dat er iets moest veranderen, kwam toen uiteindelijk ook.

Als arts leer je om er te zijn voor anderen. Maar wat als jijzelf even op adem moet komen? Voor Robin betekende dat leren luisteren naar haar lijf en geest, en ontdekken hoe ze haar eigen grenzen kon herkennen: Wat gebeurt er met mij als ik te veel doe? En hoe ga ik om met deze signalen? Ze begon klein: een paar uur per week op de werkvloer, zonder inhoudelijke verantwoordelijkheid. “Ik was heel blij dat ik weer onder de mensen kwam. Dat deed me goed.” Iets later begon het ook weer te kriebelen. Patiënten zien voelde weer als een verlangen, niet als een last. “Toen ik weer bezig was met mijn vak, wist ik: dit is waar ik blij van word.”

Twee stappen vooruit, één stap terug: je blijft in beweging

Een belangrijk inzicht van Robin was dat je niet terug bij af bent als het even minder gaat. “Herstel is geen rechte lijn. Soms voel je je weken goed, en dan ineens heb je een rotdag. Dat hoort erbij. Ik weet nu: ook als je een stap terug doet, ben je nog steeds onderweg.” Die mildheid voor jezelf nemen ze haar nooit meer af. Ze weet nu wat ze nodig heeft om in balans te blijven. “Ik ga voor het eerst met plezier naar mijn werk.”

Binnenkort gaat Robin met zwangerschapsverlof, want haar tweede kindje is onderweg. Ook dat brengt weer een nieuwe fase met zich mee. Een nieuwe balans, een nieuw ritme, en nieuwe uitdagingen. Maar de ervaring van de afgelopen tijd geeft haar veel vertrouwen voor na haar verlof. “Het lukt wel, stap voor stap. En als het even niet lukt, dan kijk ik het aan. Dat is voor mij misschien wel de grootste verandering: ik weet dat ik het aankan, ook als het even tegenzit. Als ik prikkelbaar of vermoeid raakt, neem ik pauze. Niet omdat ik nu zwakker ben dan voorheen, maar omdat ik beter naar mijzelf luister. Voorheen kon ik dat wegdrukken en gewoon doorgaan. Nu weet ik: dit is het moment waarop ik rust moet nemen.”

Robins verhaal laat zien dat Zin in je werk niet vanzelf komt. Het vraagt juist om een investering in je eigen ontwikkeling en een omgeving waar jij goed past. TalentCare biedt die omgeving. Door persoonlijke begeleiding, en door een cultuur waarin je jezelf hebt aan te kijken om uit een lastige situatie te komen. Juist als je er iets van geleerd hebt, groei je. Dat neem je je hele carrière mee!

Lees ook de ervaring van Samantha

Benieuwd naar hoe je als arts wat meer mag leren voelen? In een eerder blog vertelt ze openhartig over wat je als arts kan doen wanneer het hoofd niet meer helpt en hoe je kan zorgen met je hart. Het volledige blog lees je hier!